........................................................
ေပ်ာ္စရာသည္ ကာမဂုဏ္ျဖင့္ ေပ်ာ္ရသည္က တစ္မ်ိဳး၊
ဓမၼကုိက်င့္သုံးလုိက္နာျခင္းျဖင့္ ေပ်ာ္ရသည္က တစ္မ်ိဳးဟု ႏွစ္မ်ိဳးရွိသည္။
ကာမဂုဏ္ျဖင့္ ေပ်ာ္ရျခင္းသည္ အပူဓာတ္ျဖင့္ ေပ်ာ္ရျခင္းျဖစ္သည္။
ဓမၼျဖင့္ ေပ်ာ္ရျခင္းသည္ အေအးဓာတ္၊ အျငိမ္းဓာတ္ျဖင့္ ေပ်ာ္ရျခင္းျဖစ္သည္။
....................
တစ္ခါက ျမတ္ဘုရားသည္ သာ၀တၳိျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးတြင္ သီတင္းသုံးေတာ္မူေနခုိက္ျဖစ္သည္။
သာ၀တၱိတစ္ျမိဳ႕လုံးသည္ အုန္းအုန္းကၽြက္ကၽြက္ျဖင့္ ေပ်ာ္ျမဴးေနၾကသည္။
ထုိေပ်ာ္ပြဲၾကီးကုိ ဗာလနကၡတၱပြဲသဘင္ဟုေခၚၾကသည္။
လူမ်ားရမ္းရမ္းကားကားေပ်ာ္ၾကသည္။ ျမင္မေကာင္းေအာင္ လိမ္းျခယ္ျပင္ဆင္ၾကသည္။
နားမခံသာေအာင္ ေအာ္ဟစ္သီးက်ဴးၾကသည္။ ယဥ္ေက်းသူမ်ား အေနခက္ေအာင္ လိုက္လံ၊
ေနာက္ေျပာင္၊ ေႏွာက္ယွက္ၾကသည္။ သူေတာ္စင္မ်ား အခက္ေတြ႕သည့္ ပြဲေတာ္ၾကီးျဖစ္သည္။
ထုိပြဲေတာ္ၾကီးခုႏွစ္ရက္တာကာလ က်င္းပေနခုိက္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးတြင္လည္း
ဓမၼျဖင့္ ေမြ႕ေလ်ာ္သူတုိ႕ျဖင့္ စည္ကားေနသည္။
သာ၀တၱိျမိဳ႕ၾကီးသည္ ငါးကုေဋခန္႕ေသာ သူေတာ္စင္မ်ားျဖင့္ ျငိမ္းခ်မ္း၊ တည္ျငိမ္စြာျဖင့္ ေပ်ာ္ၾကျပန္သည္။
ထုိငါးကုေဋေသာ သူေတာ္စင္မ်ားသည္ ျမတ္ဘုရားအားေလ်ာက္ထားၾကသည္။
ျမတ္စြာဘုရား၊ သာ၀တၳိျမိဳ႕အတြင္း ဗာလနကၡတၱပြဲသဘင္ကုိ ခုႏွစ္ရက္ၾကာ က်င္းပေနၾကပါသည္ဘုရား။
လူအမ်ားရမ္းကားၾကသည္။ ျမင္မေကာင္း၊ ရႈမေကာင္းေအာင္ ဆုိးသြမ္းၾကသည္။
ထုိပြဲေတာ္ကာလအတြင္းျမိဳ႕အတြင္းသုိ႕ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မူပါႏွင့္ဘုရား။
ဘုရားတပည့္ေတာ္မ်ား ေက်ာင္းသို႕လာေရာက္ပုိ႕ေဆာင္ၾကပါမည္ဘုရား။
ျမတ္ဘုရားသည္ ဒကာ ဒကာမမ်ား၏ ေလ်ာက္ထားခ်က္ကုိ လက္ခံေတာ္မူသည္။
ပြဲေတာ္အတြင္း ျမိဳ႕အတြင္းသုိ႕ ဆြမ္းခံၾကြေတာ္မမူေပ။
ဒကာ ဒကာမမ်ား ကပ္လွဴေသာ ဆြမ္းျဖင့္သာမွ်တေတာ္မူသည္။
ပြဲေတာ္ကာလျပီးေသာ္ ရွစ္ရက္ေျမာက္ေန႕တြင္ ဒကာ ဒကာမမ်ားသည္ ဘုရားရွင္ႏွင့္တကြ
သံဃာေတာ္မ်ားကုိပင့္ဖိတ္ျပီး ပြဲအတြင္းၾကီးက်ယ္ေသာ ဆြမ္းလွဴပြဲက်င္းပၾကသည္။
ထုိအလွဴပဲြၾကီးတြင္ ရွင္ေတာ္ဘုရား..၊ ဘုရားတပည့္ေတာ္မ်ား ဗာလနကၡတၱပြဲေတာ္ကာလ အတြင္း
မၾကားခ်င္ေသာ အသံမ်ားကုိၾကားၾကရပါသည္။မျမင္ခ်င္ေသာ အရာတို႕ကုိ ျမင္ရပါသည္။
စိတ္ဆင္းရဲ ကုိယ္ဆင္းရဲျဖင့္ ေနထုိင္ၾကရပါသည္။
ဘုရားတပည့္ေတာ္မ်ား ျမိဳ႕အတြင္း မ၀င္သလုိ၊ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားႏွင့္
တပည့္သားမ်ားလည္း ျမိဳ႕ေတာ္ အတြင္း ၾကြေတာ္မမူခ့ဲပါဘုရား..ဟု
ျငိမ္းခ်မ္းစြာေနလုိေသာ သူမ်ားက ေလ်ာက္ထားၾကသည္။
ထုိအခါ ျမတ္ဘုရားက .....
ပညာမ့ဲမုိက္မဲသူမ်ားသည္ ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းကုိ ခုံမင္ၾကကုန္၏။
သူေတာ္စင္မ်ားကား မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းကုိ ျမတ္ႏုိးၾကကုန္၏။
ကာမဂုဏ္ေပ်ာ္( အပူေပ်ာ္) ကုိ အားမထုတ္ၾကကုန္လင့္။
ဓမၼျဖင့္ေပ်ာ္( အေအး၊ အျငိမ္) ေပ်ာ္ျခင္းသည္သာ အျငိမ္းဓာတ္မ်ား
ကိန္းရာ ျမတ္နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေပသည္..ဟု ေဟာၾကားေတာ္မူသည္။
တရားဆုံးေသာ အျငိမ္းဓာတ္ျဖင့္ အပူကင္းၾကေသာ သူတုိ႕သည္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ သာဓုေခၚၾကည္ႏူးၾကရသည္။
..................................
ဓမၼပဒ၊ ဗာလနကၡတၱ၀တၳဳကုိ ေရးဖြဲ႕ပါသည္
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=533033313399114&set=a.182955728406876.3
•••••••••••••••••••••••
ကပိလ၀တၳဳၿမိဳ႕ေတာ္ နိေျဂာဓာရံုေက်ာင္းေတာ္၌ ဘုရားရွင္ သီတင္းသံုးေတာ္မူစဥ္
အရွင္အႏုရုဒၶါ၏ႏွမ ေရာဟိနီမင္းသမီးကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ဤေဒသနာေတာ္ကို
ေဟာၾကားေတာ္မူေလသည္။
အရွင္အႏုရုဒၶါသည္ ေနာက္ပါရဟန္းငါးရာႏွင့္တကြ ကပိလ၀တၳဳၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ ၾကြေတာ္မူေလရာ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ားသည္ လာ၍ရွိခိုးႏႈတ္ဆက္ၾက၏။
ေရာဟိနီမည္ေသာ ႏွမေတာ္မင္းသမီးသည္ကား ႏူနာေရာဂါ စြဲကပ္ေနသျဖင့္
အရွင္အႏုရုဒၶါသည္ ႏွမေတာ္ကို ေခၚေစၿပီးလွ်င္ ႏွမေတာ္၏ လက္၀တ္တန္ဆာကို
ေရာင္းခ်၍ ဆြမ္းစားေက်ာင္း ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းရန္ ညြန္ၾကား၏။
ဆြမ္းစားေက်ာင္းအတြက္ လိုအပ္ေသာ သစ္သားစေသာ
ပစၥည္းမ်ား စုေဆာင္းရွာေဖြေပးရန္ ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္မ်ားအား တာ၀န္ေပး၏။
ဘံုခုနစ္ဆင့္ရွိေသာ ဆြမ္းစားေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ေနစဥ္ အထက္ဆင့္၌
ပ်ဥ္ခင္းေသာအခါမွစ၍ အရွင္အႏုရုဒၶါသည္ ေရာဟိနီမင္းသမီးအား
ဆြမ္းစားေက်ာင္းေအာက္၌ မျပတ္တံျမက္လွည္းရန္၊ ေနရာခင္းထားရန္၊
ေသာက္ေရအိုးတြင္ ေရခပ္ထားရန္ ညြန္ၾကား၏။
ညြန္ၾကားသည့္အတိုင္း ေဆာင္ရြက္စဥ္မွာပင္ ေရာဟိနီ၏ ႏူနာေရာဂါသည္ ညွိဳးမွိန္၍ လာေလသည္။
ဆြမ္းစားေက်ာင္းၿပီးစီး၍ ေရာဟိနီသည္ ဘုရားရွင္ႏွင့္တကြ ရဟန္းသံဃာမ်ားကို ဆြမ္းစားေက်ာင္းသို႔ ပင့္ဖိတ္၍ ဆြမ္းဆက္ကပ္၏။
ႏူနာေရာဂါ ရွိေနေသးသျဖင့္ ကိုယ္တိုင္ကား မလာေရာက္ေပ။ ဘုရားရွင္သည္ ေရာဟိနီကို ေရွ႕ေတာ္သို႔ ေခၚေတာ္မူကာ ႏူနာေရာဂါ
ခံစားရျခင္း၏ အေၾကာင္းကံကို မိန္႔ၾကားေတာ္မူေလသည္။
လြန္ေလၿပီးေသာအခ်ိန္တြင္ ေရာဟိနီသည္ ဗာရာဏသီမင္း၏ မိဖုရားႀကီး ျဖစ္ခဲ့၏။
သူသည္ ကေခ်သည္မတစ္ဦးကို ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕ၿပီးလွ်င္ ကေခ်သည္မ၏ အိပ္ရာ၊ ပု၀ါ၊
ေကာ္ေဇာ စသည္တို႔၌
ေခြးေလွးယားသီးမႈန္႔တို႔ကို ျဖဴး၍ထား၏။
ရယ္ရႊင္ဖြယ္ရာျပဳသကဲ့သို႔ ေခ်သည္မ၏ကိုယ္ေပၚမွာလည္း
ေခြးေလွးယားသီးမႈန္႔မ်ား ႀကဲခ်၏။
ကေခ်သည္မသည္ တစ္ကိုယ္လံုး ယားယံလွသျဖင့္ အဖုအပိမ့္မ်ား ထလာရ၏။ အိပ္ရာထဲ၌ ၀င္အိပ္ေသာအခါတြင္လည္း ပို၍ယားယံစြာ ခံစားရ၏။
ဘုရားရွင္သည္ ေရာဟိနီမင္းသမီး၏ အတိတ္ကံကို ဤသို႔ေဟာၾကားေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ေအာက္ပါေဒသနာေတာ္ကို
ေဟာၾကားေတာ္မူေလသတည္း။
• အမ်က္ကို စြန္႔ရာ၏။
• မာနကို ပယ္ရာ၏။
• သံေယာဇဥ္ဟူသမွ်ကို ေက်ာ္လြန္ရာ၏။
• နာမ္ရုပ္၌ မၿငိတြယ္ မေၾကာင့္ၾကသူတို႔ထံသို႔ . .
ဆင္းရဲဒုကၡတို႔သည္ မက်ေရာက္လာၾကေပ။
ေဒသနာေတာ္အဆံုး၌ ေရာဟိနီမင္းသမီးသည္ ေသာတာပန္ျဖစ္ကာ
ႏူနာေရာဂါ ေပ်ာက္သြား၏။
ကိုယ္အေရအဆင္းသည္ ေရႊကဲ့သုိ႔ ၀ါ၀င္းစိုျပည္၏။
ထိုဘ၀မွ စုေတေသာအခါ သိၾကားမင္း၏ အခ်စ္ျမတ္ႏိုးဆံုးေသာ မိဖုရား ျဖစ္ေလ၏။
( ဓမၼပဒ။ ေကာဓ၀ဂ္ )
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=431310210300149&set=a.351047714993066.7
နံနက္ အိပ္ယာမွႏိုးလွ်င္ ေက်ာမ်ား ေတာင့္တင္းျခင္း၊ ေျခေထာက္နာ ျခင္းႏွင့္
အျခားေသာ ကိုယ္ခႏၶာ အစိတ္အပိုင္းမ်ား နာက်င္မႈကို ျဖစ္ေစပါသည္။
ယင္းတို႔ကို ေျဖေလ်ာ့ၿပီး ေပါ့ပါးသည့္ ကိုယ္ခႏၶာ ရရွိေစရန္ ေအာက္ပါ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ားကို အိပ္ယာထဲ၌ပင္ ျပဳလုပ္ပါ။
(၁) အိပ္ယာေပၚတြင္ ပက္လက္အေန အထားျဖင့္ ဒူးႏွစ္ဖက္ကို ေထာင္ပါ။
ခႏၶာကိုယ္ကို ညာသို႔ေစာင္းပါ။ ၿပီးလွ်င္ ဘယ္သို႔ လွိမ့္၍ေစာင္းပါ။
(၁၀)ႀကိမ္ ျပဳလုပ္ပါ။
(၂) ပက္လက္ အေနအထားတြင္ လက္ႏွစ္ဖက္ကို
ေဘးမွာ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ကပ္ထားၿပီး ေျခေထာက္ႏွစ္ ဖက္ကို မ်က္ႏွာက်က္ ဆီသို႔
မတင္ပါ။ (၁၀)စကၠန္႔ထားပါ။ ဤအေနအထား အတိုင္း (၁၀)ႀကိမ္ျပဳလုပ္ပါ။ သတိျပဳ
ရန္မွာ ေျခဖ်ားကို ေျဖေလ်ာ့ ထားပါ။ ေျခေခ်ာင္းမ်ားကို ခြ်န္မထားပါႏွင့္
ေျခသလံုး ၾကြက္တတ္တက္သည္။
(၃) ပက္လက္ေန၍ ေျခတစ္ဖက္၏ ဒူးကို
ရင္ၫႊန္႔အထိေကြးခ်ပါ။ စကၠန္႔ (၂၀)ခန္႔ထားပါ။ ဤနည္းျဖင့္ ညာဒူး၊ ဘယ္ဒူး
ေျပာင္းၿပီး တစ္ဖက္ကို (၃)ႀကိမ္ျပဳလုပ္ပါ။
(၄) အိပ္ယာေပၚတြင္
ပက္လက္အေန အထားျဖင့္ ဒူးႏွစ္ဖက္ကို ေထာင္ပါ။ လက္ႏွစ္ဖက္ကို မိမိအိပ္သည့္
ေခါင္းရင္းဖက္ ျဖည္းျဖည္း ဆန္႔ထုတ္ပါ။ (၁၀)ႀကိမ္ျပဳလုပ္ပါ။
(၅)ပက္လက္ ဆန္႔အိပ္ၿပီး ညာေျခကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ညာဘက္ကို ဆန္႔ထုတ္ပါ။
ညာဘက္ၿပီးလွ်င္ ဘယ္ဘက္ ေျခေထာက္ကို အလားတူျပဳ လုပ္ပါ။ေျခေထာက္ကို
ဆန္႔ထားဖို႔ မေမ့ပါႏွင့္။
ထံုးစံအတိုင္း တစ္ဖက္ကို (၁၀)ႀကိမ္ျပဳလုပ္ပါ။
TKD
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=431311243633379&set=a.351047714993066.7
