စၾကာဝဠာအနႏၵ၌ရွိၾကကုန္ေသာ လူ၊နတ္၊ျဗမၼာ၊သတၱဝါအားလံုးတိုသည္ ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖွာခ်မ္းသာၾကပါေစ၊ေကာင္းက်ဳိးလိုရာစႏၵ ျပည္ဝၾကပါေစ...







“သုစရုိက္တရားကို က်င့္ျခင္းသည္ ျမတ္ေသာ မဂၤလာ”




 
တစ္ခါတုန္းက “ဓမၼပါလ” လုိ႔အမည္ရတဲ့ သူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ တကၠသိုလ္ျပည္
ဒီသာပါေမာကၡဆရာႀကီးဆီမွာ တျခားတပည့္ ငါးရာနဲ႔အတူ ပညာသင္ေနပါတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ ပါေမာကၡဆရာႀကီးရဲ့ သားငယ္တစ္ေယာက္ ေသဆံုးသြားပါတယ္။ ဒီေတာ့
က်န္တဲ့တပည့္ေတြက ဝိုင္းငိုၾကပါတယ္။ဓမၼပါလကေတာ့မငိုပါဘူး။ မငိုတဲ့အျပင္ အံ့လည္းအံ့ဩေနပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ဓမၼပါလက သူငယ္ခ်င္းေတြအနားသြားၿပီး ေမးၾကည့္ပါတယ္။

“အေမာင္တုိ႔ ... လူဆိုတာ ႀကီးမွေသရတာမဟုတ္လား၊ ဘာျဖစ္လုိ႔ ငယ္ငယ္ေလးနဲ႔ ေသရတာလဲ”

“လူဆိုတာႀကီးႀကီးငယ္ငယ္ေသၾကတာပဲ။သင္မသိဘူးလား”

“ကြၽန္ေတာ္ေတာ့ အခုမွျမင္ဖူးတာပါ။ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာေတာ့ေလ ငယ္ငယ္နဲ႔
မေသၾကဘူး။ႀကီးမွပဲ ေသၾကတယ္။”

ဓမၼပါလနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ အျပန္အလွန္ ေျပာေနၾကတာကို ပါေမာကၡ ဆရာႀကီးက
ၾကားသြားပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ ဆရာႀကီးက ဓမၼပါလကို ေခၚၿပီး-
“ဓမၼပါလ ... သင္တုိ႔ဆီမွာငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ မေသဘူးလုိ႔ သင္ ေျပာသလားလုိ႔”

“ဟုတ္ပါတယ္ဆရာႀကီး။ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔
မေသၾကပါဘူး။ႀကီးမွပဲေသၾကတာပါ”

ဆရာႀကီးက ဓမၼပါလဆီက စကားဆန္းဆန္းကိုၾကားရေတာ့ အံ့ဩေနပါတယ္။
သူ႔တပည့္ မလိမ္ဘူးဆိုတာလည္း သိေနပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘယ္လိုေတြးမိသလဲ ဆိုေတာ့
“အသက္ရွည္ရွည္ေနရတဲ့နည္း သူတုိ႔ဆီမွာ ရွိမွာပဲ။ငါသြားစံုစမ္းရင္ေတာ့ နည္းသိရမွာပဲ”
လုိ႔ ေတြးလိုက္ပါတယ္။

ေသသြားတဲ့သားအတြက္ သၿဂႋဳလ္မႈကိစၥေတြၿပီးလုိ႔ခုႏွစ္ရက္၊ရွစ္ရက္ လြန္တဲ့အခါက်ေတာ့
တပည့္အားလံုးကို ဓမၼပါလဆီအပ္ခဲ့ၿပီး တပည့္တစ္ဦးအတူ ဓမၼပါလတုိ႔ ဇာတိရြာကို
ထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာႀကီးကာ သူ႔ရဲ႕လြယ္အိတ္ထဲမွာ ဆိတ္ရိုးေတြလည္း ထည့္ခဲ့ပါတယ္။

ဆရာႀကီး ဓမၼပါလတုိ႔မိဘေတြ အိမ္ေရာက္ေတာ့ အိမ္ေဖာ္ျဖစ္တဲ့သူေတြက ထီးယူတဲ့သူကယူ၊
အိတ္ယူတဲ့သူကယူ၊ ဖိနပ္ယူတဲ့သူကယူနဲ႔ ဝိုင္းၿပီး ခရီးဦးႀကိဳဆိုၾကပါတယ္။

ဓမၼပါလမိဘေတြက ဆရာႀကီးကို ေခတၱခဏနားေစၿပီး ထမင္းေကြၽးပါတယ္။
ထမင္းစားၿပီးလုိ႔ မိသားစုနဲ႔ စကားထိုင္ ေျပာၾကေတာ့ ဆရာႀကီးက စိတ္မေကာင္းဟန္နဲ႔ေျပာပါတယ္
“ပုဏၰားႀကီး ... စိတ္မေကာင္းေတာ့မျဖစ္ပါနဲ႔။သင္တုိ႔သားဟာ(၁၈)ရပ္ေသာအတတ္ကိုလည္း
တတ္ၿပီးပါၿပီ။လိမ္လည္းလိမၼာပါတယ္။ဒါေပမယ့္ မၾကာေသးခင္က ေရာဂါတစ္ခုနဲ႔
ကြယ္လြန္သြားပါၿပီ။”

ဆရာႀကီးရဲ႕စကား ၾကားလိုက္ရေတာ့ ဓမၼပါလရဲ႕ဖခင္ပုဏၰားႀကီးက လက္ခုပ္ေတြတီးၿပီး
ထရယ္ပါတယ္။ဒီေတာ့ဆရာႀကီးက “ဘာျဖစ္လုိ႔ ရယ္တာလဲ” လုိ႔ေမးပါတယ္။

ပုဏၰားႀကီးကလည္း အရယ္မပ်က္ ျပန္ေျဖပါတယ္။ “ဆရာႀကီး .... ကြၽန္ေတာ္တုိ႔သား မေသပါဘူး။
တျခား တစ္ေယာက္ေယာက္ေသတာ ျဖစ္မွာပါ။”

“ဒီမွာပုဏၰားႀကီး ... ဒါသင့္သားရဲ႕ အရိုးေတြပဲ။
သင္တုိ႔အတြက္ ယူခဲ့တာပါ။”

“ဒီအရိုးေတြဟာ ဆိတ္ရိုးေတြလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္၊ ေခြးရိုးေတြလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ကြၽန္ေတာ္တုိ႔သား
ဓမၼပါလကေတာ့ လံုးဝ မေသပါဘူး။ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ဘယ္သူမွ မေသပါဘူး။
ဆရာႀကီး မုသားေျပာတာပဲျဖစ္မွာပါ။”

ဒီတစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ အနားမွာရွိတဲ့မိသားစုဝင္ေတြကပါ လက္ခုပ္ေတြ တီးၿပီး ရယ္ၾကပါတယ္။ဒီေတာ့မွ
ပါေမာကၡဆရာႀကီးလည္း တပည့္ျဖစ္သူ ဓမၼပါလေျပာတာကို ခိုင္ခိုင္မာမာ ယံုသြားပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ပါေမာကၡ ဆရာႀကီးက သူအသိခ်င္ဆံုးေမးခြန္းကို ေမးလိုက္ပါတယ္။

“ပုဏၰားႀကီး သင္တုိ႔ဆီမွာ ဘာျဖစ္လုိ႔ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔မေသၾကတာလဲ။ဘယ္လိုက်င့္ၾကံေနထိုင္ၾကလုိ႔လဲ။သင္တုိ႔ဆီမွာက်င့္သံုးတဲ့ အက်င့္စရဏေတြကိုေျပာပါဦး”

“ဆရာႀကီး…ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ တစ္ရြာလံုးဟာ သုစရိုက္တရား (၁၀)ပါး ကို က်င့္ၾကံၾကပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ မေသၾကတာပါ။ တရားကိုေစာင့္တဲ့သူကို တရားက ျပန္ေစာင့္တဲ့သေဘာပါ။”

အေျဖသိရေတာ့မွ ပါေမာကၡဆရာႀကီးက “ပုဏၰားႀကီး သင္တုိ႔သား မေသပါဘူး။
အခု ယူခဲ့တာလည္း ဆိတ္ရိုးေတြပါ။ စံုစမ္းဖုိ႔ သက္သက္ လာခဲ့တာပါ။”
လုိ႔ ေျပာၿပီး ပုဏၰားႀကီးဆီက သုစရိုက္တရား(၁၀)ပါး စာရင္းကိုကူးၿပီး တကၠသိုလ္ျပည္ကို
ျပန္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။
(ငါးရာငါးဆယ္ဇာတ္ဝတၳဳ-မဟာဓမၼပါလဇာတ္)

“ဓမၼစရိယာ” ဆိုတာ သုစရိုက္တရား(၁၀)ပါးကို က်င့္ျခင္းလုိ႔ ဆိုလို ပါတယ္။

❖-သတ္ျခင္း၊ ခိုးျခင္း၊ သူတစ္ပါးမယားျပစ္မွားျခင္း ဆိုတဲ့ ကာယဒုစရိုက္ သံုးပါး။
❖-လိမ္ေျပာျခင္း၊
-ရန္တိုက္ ကုန္းတိုက္စကားေျပာျခင္း၊
-ၾကမ္းတမ္းေသာ စကားေျပာျခင္း၊
-အက်ဳိးမရွိ သိမ္ဖ်င္းေသာ
စကားေျပာျခင္းဆိုတဲ့ ဝစီဒုစရိုက္ ေလးပါး။
❖-သူတစ္ပါးစည္းစိမ္၊ကိုယ့္စည္းစိမ္ျဖစ္ရန္ ေရွ႕ရွဳၾကံျခင္း၊
-သူတစ္ပါး ပ်က္စီးေစရန္ ဒုကၡေရာက္ေစရန္ၾကံျခင္း၊
-အယူမွားျခင္းဆိုတဲ့ မေနာဒုစရိုက္ သံုးပါး။
အဲဒီ(၁၀)ပါးကို ဒုစရိုက္(၁၀)ပါးလုိ႔ေခၚပါတယ္။

ဒုစရိုက္(၁၀)ပါးမွ ေရွာင္ၾကဥ္တာကို သုစရိုက္တရား(၁၀)ပါးကို က်င့္တယ္လုိ႔ေခၚပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက
သုစရိုက္တရား(၁၀)ပါးကို ကိုယ္ႏွဳတ္စိတ္ အမူအရာတိုင္းမွာ သတိကပ္ၿပီးက်င့္ပါတဲ့။
ဘာျဖစ္လုိ႔ သုစရိုက္တရား(၁၀)ပါးကို က်င့္ရသလဲ ေမးရင္ ေဘးေလးမ်ဳိးနဲ႔ မေတြ႕ၾကံဳရေအာင္ပါတဲ့။
ေဘးေလးမ်ဳိးဆိုတာက-

❖(၁)။ အတၱာႏုဝါဒေဘး=မိမိကုိယ္ကုိ မိမိကုိယ္တုိင္ စြပ္စြဲေသာေဘး။
မေကာင္းတာလုပ္ခဲ့တဲ့သူဟာ “ငါမေကာင္းတာလုပ္ခဲ့ပါလား၊ ငါမေကာင္းတာ လုပ္ခဲ့ပါလား”
ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္ ႏွလံုးမသာမယာ ျဖစ္ေနတာပါ။

❖(၂)။ ပရာႏုဝါဒေဘး = သူတစ္ပါးစြပ္စြဲေသာေဘး။
“မင္းဟာ မေကာင္းတာျပဳခဲ့တဲ့သူ”
လုိ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ကဝိုင္းၿပီး၊လက္ညိႇဳးထိုး ရံွဳ့ခ် အျပစ္တင္ခံရတဲ့ေဘး။

❖(၃)။ ဒ႑ေဘး = မင္းျပစ္မင္းဒဏ္ေဘး။

❖(၄)။ ဒုဂၢတိေဘး = အပါယ္က်ေရာက္ရသည့္ေဘးတုိ႔ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒုစရိုက္(၁၀)ပါးကို က်ဴးလြန္တဲ့သူဟာ အထက္က ေဘးေလးမ်ဳိး ၾကံဳရတတ္ပါတယ္။ ေဘးေလးမ်ဳိးထဲမွာ
သတိထားဖုိ႔ အေကာင္းဆံုးနဲ႔ စိတ္ဝင္စားဖုိ႔အေကာင္းဆံုးေဘးက “အတၱာႏုဝါဒေဘး”ဆုိတဲ့
မိမိကုိယ္ကုိ မိမိျပန္စြဲခ်က္တင္တဲ့ေဘးပါ

မေကာင္းမႈျပဳခဲ့သမွ်ကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ အသိဆံုးဆိုေတာ့ အဲဒီမေကာင္းမႈေတြကိုျပန္ေတြးလိုက္တိုင္း
“ငါမေကာင္းမႈေတြျပဳခဲ့တယ္။ငါ မေကာင္းမႈေတြျပဳခဲ့တယ္”ဆိုၿပီး
ျပဳခဲ့သမွ်မေကာင္းမႈေတြက တစ္ကိုယ္ထဲ တစ္စိတ္ထဲကေန တရားခံ၊တရားလို
ႏွစ္ကိုယ္ခြဲၿပီး စြပ္စြဲေတာ့တာပါပဲ။

အရြယ္ရွိတုန္း က်န္းမာတုန္းမွာ-အတၱာႏုဝါဒေဘးကို အထိုက္အေလ်ာက္ တြန္းလွန္ႏုိင္ေပမယ့္၊
ရုပ္အိုနာမ္အိုၿပီး၊ေသခါနီးကာလမွာေတာ့ အတၱာႏုဝါဒေဘးကို မတြန္းလွန္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။
အဲဒီအတၱာႏုဝါဒေဘးကို အာရံုျပဳၿပီး ေသသြားမယ္ဆိုရင္ “အပယ္ဒုဂၢတိ” က်ေရာက္ဖုိ႔ပဲ ရွိပါေတာ့တယ္။

ဘယ္ေလာက္ပဲ ျပည့္စံုမႈေတြရရွိရရွိ မေကာင္းမႈကိုမွီၿပီး ရရွိတဲ့ ျပည့္စံုမႈေတြရဲ႕ ေနာက္မွာ
ေဘးေလးမ်ဳိးက အသင့္ကပ္ပါလာၿပီးသားပါ။ အရာဝတၳဳသဏၭာန္တစ္ခုအေနနဲ႔
ကပ္ပါလာတာမဟုတ္ေလေတာ့ သတိမထားမိဘူးေပါ့။

ကိုယ္က်င့္သီလမဲ့တဲ့သူက ပတ္ဝန္းက်င္ကိုၾကည့္တဲ့အခါ “အဆိုးျမင္ဝါဒ”နဲ႔ ၾကည့္တတ္ပါတယ္။
ကိုယ္က်င့္သီလရွိတဲ့သူက ပတ္ဝန္းက်င္ကို ၾကည့္တဲ့အခါ “အေကာင္းျမင္ဝါဒ”နဲ႔ ၾကည့္တတ္ပါတယ္။

အျမင္မတူတဲ့အၾကည့္ႏွစ္ခုဟာ ရလဒ္လည္းမတူပါဘူး။

အဆိုးျမင္ဝါဒနဲ႔ ၾကည့္သူရဲ႕ ရလဒ္က မၿငိမ္းခ်မ္းမႈပါ။ အေကာင္း ျမင္ဝါဒနဲ႔ ၾကည့္သူရဲ႕ ရလဒ္က ၿငိမ္းခ်မ္းမႈပါ။ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ မၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြဟာ ျပည့္စံုျခင္း၊ မျပည့္စံုျခင္းေတြနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။
ကိုယ္က်င့္သီလ အေပၚမွာပဲ မူတည္သြားပါတယ္။

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ၿငိမ္းခ်မ္းဖုိ႔၊ ကိုယ့္ဝန္းက်င္ ၿငိမ္းခ်မ္းဖုိ႔ကိုယ္က်င့္သီလကို မေမ့သင့္ပါဘူး။
“အူမေတာင့္ မွသီလေစာင့္ႏုိင္တယ္”ဆိုတဲ့ စကား ရွိေပမယ့္၊ပုထုဇဥ္ရဲ႕ အူမဟာ ေသတဲ့
အထိ ေတာင့္မလာႏုိင္ပါဘူး။ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆိုေတာ့ ပုထုဇဥ္ရဲ့ အူမဟာ အာရံုဆန္းဆန္းေတြကို
အျမဲတမ္း ေတာင့္တေနတတ္သလို၊ေရာင့္ရဲသြားတယ္ ဆိုတာလည္း မရွိပါဘူး။

ကိုယ့္က်င့္သီလကိုစေတးၿပီးမွ ရရွိမယ့္ ပစၥည္းဝတၳဳ၊ ရာထူး ဂုဏ္သိမ္ ေအာင္ျမင္မႈေတြကို မမက္ေမာစမ္းပါနဲ႔။ကိုယ့္ဘဝသမိုင္းကို ကိုယ္ျပန္ၾကည့္ လိုက္တိုင္း အစဥ္သျဖင့္ လိပ္ျပာသန္႔ေနဖုိ႔၊ စာလိုေျပာရင္ေတာ့ အတၱာႏုဝါဒေဘး ကင္းေနဖုိ႔ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ လူဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ႕ကိုယ္က်င့္သီလကို ျပန္ၾကည္ညိဳၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ေနေနတတ္တာကိုက လူ႔ဘဝရဲ႕ အဓိပၸာယ္ေတြထဲက အဓိပၸာယ္တစ္ခုပါပဲေလ။
-【စာရုိက္ပူေဇာ္သူ - Admin Team of Young Buddhist Association】
အပၸမာေဒန သမၸာေဒထ။
-【အရွင္ရာဇိႏၵ(ရေ၀ႏြယ္-အင္းမ)၏“မဂၤလာအေတြးမ်ား”မွ-】

(အလင္းတန္းဂ်ာနယ္ ၁၅-၁၂-၂၀၀၃)
 

အရက္နာက်တာ သက္သာေအာင္

တစ္ခါတေလမွာ အေသာက္ အ စားမ်ားသြားလို႔ ေနမထိ ထုိင္မသာ ျဖစ္ၿပီး အရက္နာက်သူေတြ သက္သာေစမယ့္နည္းလမ္း တခ်ဳိ႕ကို ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။
ေဂၚဖီထုပ္ခ်ဥ္- အခ်ဥ္တည္ထား တဲ့ ေဂၚဖီထုပ္ကို စားေပးတာဟာ အရက္နာက်တာကို သက္သာေစတယ္ဆုိရင္ အံ့ၾသၾကမလား။ ဟုတ္၊ မဟုတ္ စမ္းဖို႔အတြက္ ေဂၚဖီခ်ဥ္ အရင္တည္ထားဖုိ႔ေတာ့ လုိပါတယ္။

ကညြတ္- ကညြတ္စားေပးတဲ့အ ခါ အရက္နာက်တဲ့ဒဏ္ေၾကာင့္ ပ်ဳိ႕အန္ခ်င္တာ၊ ေခါင္းကိုက္တာ နဲ႔ အင္အားခ်ည့္နဲ႔ ထုိင္းမႈိင္းတာ ေတြကို သက္သာေစပါတယ္။
ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ျခင္း- အေျပး ေလ့က်င့္ခန္းယူတာမ်ဳိး၊ ေယာဂ ဒါမဟုတ္ ေအ႐ိုးဗစ္ေလ့က်င့္ခန္း ေလးလုပ္ရင္ ေခြၽးမ်ားမ်ား ထြက္၊ ေသြးလည္ပတ္မႈေကာင္းၿပီး တက္ႂကြလန္းဆန္းေအာင္ ျပန္လုပ္လို႔ ရပါတယ္။
ဂ်ပန္ဆီးသီးေျခာက္- အရက္နာ က်တာကို အ့ံၾသေလာက္ေအာင္ သက္သာေစတာက ဂ်ပန္ဆီးသီး ေျခာက္ပါတဲ့။

ခ်င္း-အရက္နာက်ၿပီး ေခါင္း ကိုက္၊ ေအာ့အန္ေနထုိင္မေကာင္း သူေတြအတြက္ ခ်င္းက မရွိမျဖစ္ တဲ့ အရာပါ။ ခ်င္းလက္ဖက္ရည္ ဒါမွမဟုတ္ ခ်င္းသၾကားလုံးလို မ်ဳိး စားေပးႏုိင္ပါတယ္။
သစ္သီးေဖ်ာ္ရည္-လိေမၼာ္သီး ေဖ်ာ္ရည္ ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္အသီး ေဖ်ာ္ရည္မဆို အရက္နာက်တာ သက္သာေစၿပီး အထူးသျဖင့္ ဗီတာမင္စီမ်ားမ်ားပါတဲ့ အသီး ေဖ်ာ္ရည္ေတြက ပိုၿပီးျမန္ျမန္ သက္သာေစပါတယ္။

ကိုကာကိုလာ-ေရခဲၿပီး ရွတတ ကိုကာကိုလာကို ေသာက္ေပး တဲ့အခါ ေခါင္းကိုက္တာေတြနဲ႔ ကတုန္ကယင္ျဖစ္တာေတြကို သက္သာေစတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။
၀က္ေပါင္ေျခာက္နဲ႔ ၾကက္ဥ- အ စားနဲ႔ ကုစားခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ၀က္ေပါင္ေျခာက္ေလးနဲ႔ ၾကက္ဥ စားေပးတာဟာ အေကာင္းဆုံး နည္းလမ္းလို႔ သိရပါတယ္။

ခရမ္းခ်ဥ္သီးေဖ်ာ္ရည္-ခရမ္းခ်ဥ္ သီးေဖ်ာ္ရည္ထဲကို စပ်စ္သီးရွလ  ကာရည္လက္ဖက္ရည္ ဇြန္းသုံးဇြန္း၊ သံပရည္အနည္းငယ္၊ ဆားအနည္းငယ္နဲ႔ င႐ုတ္ေကာင္းမႈန္႔ ေလး ခပ္ေသာက္တဲ့အခါ ျမန္ျမန္ သက္သာေစတယ္လို႔ ဆုိပါတယ္။

ေရ-အကုန္အက် အနည္းဆုံး ကု စားနည္းကေတာ့ ေရမ်ားမ်ား ေသာက္တာပါပဲ။ ေရဓာတ္ျပည့္၀ ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ျခင္းျဖင့္ ခႏၶာ ကိုယ္ထဲက မလိုအပ္တဲ့ အဆိပ္ အေတာက္ေတြကို ဖယ္ရွားေပး လို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
-Ref: healthypanda
http://www.7daydaily.com/story/56292

ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ၿပီး အစားေတြအရမ္းမစားမိေအာင္

ကိုယ္အေလးခ်ိန္က်ခ်င္လို႔ ဆိုၿပီး အားကစား ခန္းမေတြမွာ အခ်ိန္ေပး၊ အပင္ပန္းခံ ေလ့က်င့္ ခန္းေတြယူၿပီးတဲ့အခါ လူအမ်ားစု လုပ္မိေလ့ရွိတာက အစားေတြ အမ်ားႀကီး စားမိတာပါ။ ဝိတ္က် ခ်င္လို႔ အပင္ပန္းခံေသာ္ျငားလည္းစိတ္အလိုလိုက္ၿပီး အစားေတြစား တာေၾကာင့္ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ တာ အလဟႆ မျဖစ္ရေအာင္ လုပ္ႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းေလးေတြ ကို ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။
အဆာေျပစာ အနည္းငယ္စား ျခင္း - ဗိုက္ထဲမွာ အစာမရွိဘဲ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္တာထက္ ခႏၶာ ကိုယ္အတြက္ စြမ္းအင္ရဖို႔ က်န္း မာေရးနဲ႔ညီၫြတ္တဲ့အစာ နည္း နည္းစားၿပီးလုပ္တဲ့အခါ ဗိုက္ဆာ တဲ့ဒဏ္ကို ခံႏိုင္ရည္ရွိေစပါတယ္။ အသီးအႏွံအခ်ဳိ႕ ဒါမွမဟုတ္ ေကြ ကာအုပ္အနည္းငယ္ကို ေလ့က်င့္ ခန္းမလုပ္ခင္ စားေပးႏုိင္ပါတယ္။

အစာစားခ်ိန္ႏွင့္ ခ်ိန္ကိုက္ၿပီး ေလ့က်င့္ခန္းယူျခင္း - ေလ့က်င့္ ခန္းလုပ္ၿပီးတာနဲ႔ အစာစားခ်ိန္ အံကိုက္ျဖစ္ေနေအာင္ ခိ်န္ကိုက္ ၿပီးလုပ္တဲ့အခါ ထမင္းစားခ်ိန္ မတုိင္ခင္ အစားေတြ အရမ္းမစား မိေအာင္ ကာကြယ္ၿပီးသားျဖစ္ေစ ပါတယ္။ တစ္ခုသတိထားဖို႔လို တာကေတာ့ ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ၿပီး ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္သြားေတာ့ ေမာေမာနဲ႔ ခါတိုင္းစားတဲ့ပမာဏ ထက္ ပိုမစားမိေအာင္ပါ။
ေရဓာတ္ျပည့္ဝေနေစျခင္း - အခ်ိန္အၾကာႀကီး ပင္ပင္ပန္းပန္း ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ၿပီးတဲ့အခါ ခႏၶာ ကိုယ္ထဲက ေရဓာတ္ေတြ ဆံုး႐ႈံး သြားတဲ့အတြက္ ေရအဝေသာက္ ထားမယ္ဆိုရင္ အစားေတြအမ်ား ႀကီး မစားမိေအာင္ ကာကြယ္ၿပီး သားလည္း ျဖစ္ေစပါတယ္။

ႏို႔တစ္ခြက္ေသာက္ေပးျခင္း - ေလ့က်င့္ခန္းယူၿပီးတဲ့အခါ အဆီ ထုတ္ထားတဲ့ ႏြားႏို႔ ဒါမွမဟုတ္ ပဲႏို႔ရည္ေသာက္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အားျဖည့္အခ်ဳိရည္ေတြ ေသာက္ တာထက္ ႏြားႏို႔၊ ပဲႏို႔ေသာက္တာ ဟာ ႂကြက္သားေတြ သန္မာေစဖို႔ အသားဓာတ္ လံုေလာက္ေစၿပီး အဆာခံႏိုင္ဖို႔ ေထာက္ကူေပးပါ တယ္။
ကယ္လိုရီျပန္မတက္ပါေစႏွင့္ - ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္လို႔ ေလာင္ကြၽမ္းသြားတဲ့ ကယ္လိုရီပမာဏဟာ ေလ့က်င့္ခန္းအၿပီးမွာ စားလိုက္ တာေတြေၾကာင့္ ႏွစ္ဆထပ္တက္ မသြားဖို႔ေတာ့ သတိထားရပါမယ္။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အမ်ားႀကီး မထား မိေစႏွင့္ - ေခြၽးတလံုးလံုး ထြက္ လာတာဟာ ကယ္လိုရီေတြ အမ်ားႀကီး ေလာင္ကြၽမ္းသြားတာ ကို ျပတဲ့လကၡဏာ မဟုတ္ဘူးဆို တာ သိထားသင့္ပါတယ္။ ၂ နာရီ ေလာက္ ေလ့က်င့္ခန္းယူတာဟာ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေတြ အမ်ားႀကီး က်သြားတာမ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ ထပ္ဝဖို႔ အလားအလာလည္း ရွိတာမို႔ အထက္ကေျပာခဲ့တဲ့ အခ်က္ေတြ ေရွာင္ရဲ႕လားဆိုတာ ျပန္စဥ္းစား ဖို႔ လိုပါၿပီ။ —Ref: wellnessbin
http://www.7daydaily.com/story/56796
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...